مادر؛ نخستین و ماندگارترین الگوی تربیتی برای دختران

حجت‌الاسلام وهاب صبحی‌ در گفتگو با خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی «موج‌رسا»؛ با بیان اینکه نقش مادران در تربیت دختران از اساسی‌ترین پایه‌های شکل‌گیری آینده یک جامعه محسوب می‌شود؛ گفت: زیرا دختران امروز، مادران فردای جامعه خواهند بود و نوع تربیت آنان بر شیوه پرورش نسل‌های بعدی تأثیر مستقیم دارد. وی افزود: مادر نخستین الگو برای دختر است و بسیاری از ویژگی‌های اخلاقی، رفتاری و حتی نگاه او به زندگی از طریق رفتار و منش مادر شکل می‌گیرد، شیوه سخن گفتن، برخورد با مشکلات، نوع روابط خانوادگی و میزان توجه به ارزش‌های انسانی و فرهنگی، همگی در ذهن و شخصیت دختران اثر ماندگاری می‌گذارند.

بیشتر بخوانید

• زبان مادری سرمایه‌ای در معرض فراموشی
• نقش چندبعدی مادران در پیشرفت جامعه

مسئول شورای هماهنگی تبلیغات اسلامی ماهنشان تصریح کرد: مادران با محبت، صبوری و آگاهی می‌توانند بستر مناسبی برای رشد سالم دختران فراهم کنند. 

وی با اشاره به اینکه ایجاد فضای گفتگو، توجه به نیازهای عاطفی، تقویت اعتماد به نفس و آموزش مهارت‌های زندگی از جمله مواردی است که باید مورد توجه قرار گیرد، اظهار داشت: دختران نیاز دارند احساس امنیت، ارزشمندی و حمایت را در محیط خانواده تجربه کنند تا بتوانند در آینده با قدرت و آگاهی نقش‌های اجتماعی و خانوادگی خود را ایفا کنند.

صبحی خاطرنشان کرد: در شرایط حساس امروز که جوامع با تغییرات فرهنگی، اجتماعی و گسترش فضای مجازی رو به‌ رو هستند، توجه ویژه به تربیت دختران اهمیت بیش‌تری پیدا کرده است.

 وی با اشاره به اینکه آگاهی‌بخشی درباره هویت فردی، ارزش‌های اخلاقی، مسئولیت‌پذیری و نحوه مواجهه با چالش‌های اجتماعی می‌تواند به دختران کمک کند تا در مسیر درست رشد کنند و در برابر آسیب‌ها مقاوم‌تر باشند، تصریح کرد:

در مقابل، اگر در این زمینه کم‌توجهی یا غفلت صورت گیرد، ممکن است پیامدهای قابل توجهی به همراه داشته باشد. 

مسئول شورای هماهنگی تبلیغات اسلامی ماهنشان ادامه داد: ضعف در تربیت عاطفی و اخلاقی می‌تواند باعث کاهش اعتماد به نفس، سردرگمی در هویت و آسیب‌پذیری بیش‌تر در برابر فشارهای اجتماعی شود.

وی یادآور شد: چنین کاستی‌هایی در بلندمدت حتی بر شکل‌گیری خانواده‌ها و تربیت نسل آینده نیز تأثیر خواهد گذاشت.

صبحی تاکید کرد: بنابراین توجه آگاهانه مادران به تربیت دختران نه تنها یک مسئولیت خانوادگی، بلکه نقشی مهم در سلامت اخلاقی و اجتماعی جامعه به شمار می‌آید و می‌تواند زمینه‌ساز آینده‌ای سالم‌تر و آگاهانه‌تر برای نسل‌های بعد باشد.